Original Research
Mēden diakrinomenos in Handelinge 10:20 as entscheidenden Wendepunkt-voorskrif van die Gees
Submitted: 29 May 2013 | Published: 29 November 2013
About the author(s)
Douw G. Breed, Faculty of Theology, North-West University, South AfricaAbstract
Daar word meestal aanvaar dat die woord διακρινόμενος in Handelinge 10:20 vir die betekenis ‘huiwer/twyfel’ gebruik word en dat Petrus volgens hierdie vers die opdrag kry om saam met Kornelius se mense te gaan ‘sonder om te huiwer’. In hierdie artikel word egter aangetoon dat die woord διακρινόμενος in die vers vir die betekenis ‘om onderskeid te tref’ gebruik word en dat die Heilige Gees met die woorde μηδὲν διακρινόμενος aan Petrus en die Christelike Kerk ’n entscheidenden Wendepunkt [belangrike keerpunt]-voorskrif gee. Dit is ’n voorskrif wat aandui dat ’n spesifieke bedeling tot ’n einde gekom het, naamlik die bedeling waarin Israel onderskeid ten opsigte van voedsel en van mense moes tref. Die voorskrif van die Gees μηδὲν διακρινόμενος gee ook ’n aanduiding van ’n nuwe bedeling wat aangebreek het. In die nuwe bedeling hoef mense nie eers deel van Israel te word voordat hulle vir God aanvaarbaar is nie. Hierdie nuwe bedeling het God deur Jesus Christus en sy versoeningswerk laat aanbreek. In die nuwe bedeling is God nie meer net die God van Israel nie, maar is sy Gesalfde Here van almal en Regter oor alle mense van alle tye. In hierdie bedeling ontvang elke mens van alle volke wat in Jesus Christus glo, vergifnis in sy Naam en is almal wat in Hom glo, één.
It is generally accepted that the word διακρινόμενος in Acts 10:20 is used for the meaning ‘hesitate/doubt’ and therefore Peter is according to this verse, instructed to go with Cornelius’s people ‘without hesitation’. In this article, however, it is argued that the word διακρινόμενος is used for the meaning ‘to distinguish’ and that the Holy Spirit gives Peter and the Christian Church an entscheidenden Wendepunkt prescript with the words μηδὲν διακρινόμενος. It is a prescript which indicates that a particular epoch has come to an end, namely the epoch in which Israel had to distinguish with regard to food and people. The prescript of the Spirit μηδὲν διακρινόμενος also heralds a new epoch. In the new epoch, people do not need to become part of Israel before they can be accepted by God. This new epoch was brought about by God through Jesus Christ and his work of reconciliation. In the new epoch, God is no longer just the God of Israel; his Anointed is Lord and Judge of all people of all times. In this epoch all people from all nations who believe in Jesus Christ, receive forgiveness in his Name and all people who believe in him, are one.
Keywords
Metrics
Total abstract views: 4057Total article views: 7671